Gulur og rauður...

Sumardagurinn fyrsti er fyndinn dagur.
Við hættum okkur út í rigninguna, hlustuðum á unglingahljómsveit spila og horfðum á son okkar heillast upp úr skónum af hetjunum, andlitsmálning, hoppukastali og rennblautir sokkar af því að hoppukastalinn var á floti. Það kom ekki að sök og við ákváðum að þetta væri bara alls ekki nóg. Það er komið sumar og við í stuði. Kjarvalstaðir voru því næsta stopp. Þar skoðuðum við framtíðina, fórum í eltingaleiki við apaketti á milli þess sem við þurrkuðum stresssvitan af efrivörinni og reyndum að líta út fyrir að vera gúrkusvöl. Ég kem tvímælalaust aftur.
Og af því að humar rímar við sumar bauð móðir mín upp á graflax... já og dýrindis humarsúpu og af því að ég sá hvert þemað stefndi var ég búin að baka gulrótarköku og gulrætur eru jú hvernig á litinn??

Fansí

Meiri Kolamyndir.
Ég tók margar,margar myndir enda margt að sjá og ekkert betra en að rölta um í rólegheitum og njóta þess sem fyrir augu ber.
Rósótti bollinn fékk að koma með mér heim sem sárabót fyrir þá sem ég missti af.

Margt og mikið

Magn er ekki alltaf sama og gæði en það getur samt verið skemmtilegt og það tek ég framar gæðum.

Stafir

Tók bókina "Heyrt en ekki séð" með mér heim, þar sem blindur maður sem flýgur til fjarlægs lands í leit að lækningu, segir ferðasögu sína.
Þegar ég ætlaði að borga var ég bara með stóran seðil (úúúú) og bóksalinn gat ekki skipt. Það var samt í góðu lagi og hann sagði að ég borgaði bara næst þegar ég kæmi.
Fallegt og heimilislegt.
Auðvitað kem ég aftur.

Pastel

Eitt sinn var engin maður með mönnum nema mála herbergið sitt í dísætum pastellitum. Ég var engin undartekning og þegar ég var 8 ára valdi ég búðingsbrúðarmeyjakjólableikan tón (nema aðeins ljósari) á mitt herbergi. Það leið ekki á löngu þar til ég fékk velgju af litnum og þegar ég var um 12 ára grátbað ég móður mína um að fá að mála upp á nýtt. Henni fannst ekki nokkur ástæða til þess að verða við þeirri bón...ég hafði jú valið litinn sjálf á sínum tíma. Á endanum greip ég til minna eigin ráða og málaði dagblaðaopnur með restinni af dökkbláa litnum sem bróðir minn málaði sitt úllaherbergi með. Þakti svo einn vegg með máluðu blöðunum og reddaði þar með mannorði mínu mjög svo lipurlega ehhh.
*Eftir fund með ljúfri vinkonu rölti ég salíslök um Koló og rakst m.a. á pastelliti og fleira ...svo miklu fleira fínt.
Meira um það síðar.

Artí partý

Í Listasafni Reykjavíkur fundum við skemmtun og listafræðslu í leiðinni...aðallega skemmtun. Frændsystkinin púsluðu atómskáldinu, spjölluðu við nýja félaga, byggðu, klifruðu, brutu, horfðu og hoppuðu þar til svitinn bogaði af þeim.
Við hin létum okkur nægja að svitna við að súpa kaffi.

Nammidagur?