Madre mia!

Ég hef minnst á það áður að hús móður minnar er fullt af fjársjóðum.
Eitt af mínu uppáhalds eru skúffurnar sem geyma allar gömlu myndirnar sem einhverra hluta vegna hafa ekki komist í albúm. Meðal þeirra eru slidesmyndir í tuga ef ekki hundraðatali.
Það er til svona tæki, eins og pínulítið sjónvarp til að skoða þær í en það vantar eitthvað í það svo ég fékk ekkert ljós. Í staðinn tók ég myndir af myndunum í gegnum pínulítið gat á minna tæki svo litirnir og gæðin skila sér ekki nógu vel... þær eru hundrað sinnum betri í raunveruleikanum.
Ég hafði ekki skoðað þær í langan tíma en þær hitta mig alltaf beint í hjartastað.
Og þó að ég hafi ekki verið nálægt því að vera fædd þegar þær voru teknar, langar mig að hoppa inn á nánast hverja einustu.

Fleygiferð

Salka fékk að leika lausum hala með myndavélina í heimsókn um daginn. Hún naut þess í botn og þeyttist um og tók myndir af öllu því sem vakti áhuga. Sýnishorn af afrakstrinum.

Ræktarlegt

Í gömlu íbúðinni okkar bjuggum við svo vel að hafa frábæran garð og matjurtagarð (sandkassa með mold og fræjum).

Það er svo ótrúlega gaman að gróðursetja og dútla sér í garðvinnu (finnst mér)...í sínum eigin garði,ekki unglinga eða bæjarvinnu.

Eyddi ófáum stundum og sumarnóttum í garðinum því það er sko best!

Nú læt ég mig dreyma um hvað skal rækta í sumar...mmm litirnir.

Get ekki beðið.

Hver hefði trúað því?

Laugardagskveld eitt fyrir nokkru ákvað ég að setjast ein og sauma...bútasaumsteppi!
Aldrei hefði ég trúað því að það myndi gerast. Þegar ég hugsa um bútasaumsteppi (sem gerist ekki oft) sé ég fyrir mér eitthvað amerískt og kántrílegt..sem er náttúrulega í lagi en kannski ekki alveg minn tebolli.
Var svo að skoða danskt húsbúnaðarblað þegar ég sá mynd af svoo fínu og hressilegu bútarúmteppi að ég varð bara að prófa mína eigin útgáfu.
Allskonar efni sem ég hef sankað mér héðan og þaðan í gegnum tíðina fengu loks hlutverk. Gamlir kjólar, gull gardínan sem amma vafði utan um gömlu fallegu saumavélina sem hún gaf mér, meiri gardínur, rifflaðar buxur og bara allskonar.Allt bútað niður og raðað saman í einn litahrærigraut.
Alvöru bútasaumskonum sem reikna út og gera flókin mynstur, finndist þetta eflaust frekar lummó en ég er alsæl með það.
Og það sem er ennþá betra eigandinn er alsæl með það.
Kannski er þetta upphafið af bútasaumsmaníu minni...en bara kannski.

Reykjavík síðdegis

Var svo heppin að fá heimboð síðdegis í dag til að fagna heimkomu góðvinkonu.
Þar voru nokkrar af mínum frábæru og eins og 6 stykki af litlum dýrum á ýmsum aldri. Eftir að við bættumst í hópinn voru þau áreiðanlega á við 60. Það er frekar nýtilkomið að Dýri minn verði feiminn við ókunnar og ekki svo ókunnar aðstæður og þegar ég segi feiminn meina ég auðvitað öskrandi tæpur og til í vesen. Ég átti þess vegna frekar samhengislaus samtöl framan af en þeim mun innihaldsríkari eftir því sem á leið ;) Systir hans undi sér hins vegar afar vel upp í risi og tók m.a. myndir í gríð og erg af öllu því fíneríi sem fyrir varð.
Set inn seríuna hennar innan skamms.

Hæ gæs!

Ég var aðeins að plata þegar ég sagði að við hefðum bara farið í dýragarðinn og bakarí.
Við gáfum líka öndum,gæsum,dúfum og öllum þeim sem vildu brauð. Fuglarnir í grasagarðinum eru mun dannaðri en miðbæjarfuglarnir verð ég að segja. Ekkert glefs og hvæs og engvir mávar. Með eindæmum kurteisir í alla staði.
Fengum svo smá hlýju og smakk af vorinu í gróðurhúsinu (Café Flóru).