Bregður ávexti...

Bregður ávexti til rótar,
vandfundinn er vinur í raun og af hreinu bergi kemur hreint vatn.
Ég komst að lokum í sveitina með dýra litla og hann varð allur hressari af ferska loftinu eða félagsskapnum öllu heldur.Við bæði.
Allt morandi af stóru og smáu fólki sem lék við hvern sinn fingur.

Lovinit!

Vissulega hefði ég frekar viljað fara í sveitina í stað þess að húka heima á löngum föstudegi.
En þá hefði ég líka misst af: Blankalogni og sólbaðsveðri í garðinum þegar ég klippti greinar til að skreyta með smáfuglum, nýja besta vini Sölku sem er með geislavirk augu í sólinni, strauja rúmföt og hlusta á páskaútvarpið, fullt af kúritíma með syninum einum og fullt af myndum af bláum himni,blómum og trjám...aftur!
Hver hefði viljað sleppa slíkum unaði, ókei kannski rúmfatastraujun en það jafnast samt ekkert á við að sofa með nýviðraða sæng í nýstraujuðum rúmfötum.
Ég hugsaði með mér að það væri léttilega hægt að borða úti á palli í svona veðri en fannst svo pínku leim að sitja þar ein..og hver átti líka að elda matinn? Nú auðvitað Mc! Keyrði um mjög svo fáfarnar göturnar og náði mér í hamborgara og franskar. Laumaðist auðvitað í franskarnar á leiðinni og mætti nágrannakonu minni úti að skokka upp bratta brekku meðan ég tróð þeim upp í mig...
Lífið er gott!

Ljúft

Ein af mínum uppáhaldsiðjum er að hitta stóra og smá vini, súpa barnakaffi, spjalla og rölta og þurfa ekki að spá í hvað tímanum líður.

Glugg í borg

Glansandi gluggar með girnilegu.
Við erum þroskaðar og létum okkur duga að gluða á þá.
Ókei,ég keypti kannski litríka smáfugla...pínulitla.

Risastór!

Í gær fékk dóttir vor lánað lítið hjálpardekkjalaust hjól frá nágrannavinkonu...og lærði að
að hjóla hjálparlaust, hjálpardekkjalaust, alveg sjálf. Henni hefur alltaf fundist frekar leim að nota auka dekk og reyndi lengi að telja mér trú um að hún kynni þetta alveg.
Viðruðum okkur og hún fínpússaði tæknina.
Í dag tókum við hjálpardekkin af stóra hjólinu hennar og hún kann þetta alveg.
Eins og hún sagði allan tíman.

Labbi,labbi

Í sömu körfu

Öll fjölskyldan fékk vibbaflensu síðustu páska, í öðru landi og með fullt af gestum.Við vorum gestgjafarnir. Allar fyrirætlanir um skoðunarferðir, páskaföndur, matarveislur, og stuuuð þurrkuðust að mestu út í hitamóki, beinverkjum og meðvitundarleysi.
Pant ekki aftur.
Nú er annað upp á teningnum og við föndrum þar til við verðum fjólublá í framan. Frænkurnar hafa nú þegar framleitt fjöldan allan af forkunnarfögrum páskaeggjum og það er bara byrjunin...eða ekki.
Mörg eff annars.