Leppur

Nokkrar vinkonur og litlir vinir komu í súpuboð.
Sölku hafði hlakkað ótrúlega til að fá gestina en vaknaði með stein í auganu að eigin sögn.
"Steinninn" angraði hana mjög mikið og hún gat ekki einbeitt sér að neinu öðru fyrir pirringi í auganu. Hún óskaði þess mjög heitt að pabbi hennar finndi lepp í búðinni, hann reyndi og um stund var eins og henni væri að batna....þangað til hann fann engann lepp. Þá hrundi heimurinn og allt varð ómögulegt. Svaf svo af sér mest allt boðið á meðan gestirnir léku sér á nýjum og spennandi slóðum og voru til fyrirmyndar í alla staði.
Að boðinu loknu var farið á læknavaktina þar sem hún fékk deyfikrem á augað á meðan læknirinn fletti upp augnlokinu og fann pínulítið kusk sem var byrjað að rispa hornhimnuna.
Salka kom því himinsæl heim með lepp fyrir auganu og bleika páskaunga í verðlaun.
Nú óskar hún þess heitast að fá að fara með leppinn í skólann.

Fyrir augað

Söfnunarárátta er árátta að mínu skapi.
Dag einn í Baxalandi ákváðum við að prófa að fara á strönd sem væri aðeins lengra frá en venjulega. Þegar við fjelskyldan komum upp úr Metróinu blasti þessi moli við. Búð troðfull af góssi,fyndnu,fallegu og gömlu drasli sem var einmitt eins og ég vil hafa það. Samferðafólk mitt hafði hinsvegar hvorki þolinmæði né þroska í svona vitleysu svo ég mátti til með að hlífa þeim, viðkvæmu blómunum sem þau eru. Fór því frekar hratt yfir sögu og tók myndir af því sem fyrir augu bar. Ég var staðráðin í því að koma aftur í góðu tómi með allan tíma í heiminum.
Ég kom aldrei aftur...en ég á myndirnar til að ylja mér við þangað til.

Gaur!

Krakkarnir í skólanum nota orðið gaur í tíma og ótíma.
Það er alltaf sagt í upphrópunartón ef eitthvað er merkilegt...eða ekki. Svona,dude!
Ég hélt að gaurinn minn væri með þeim gauralegri í einu og öllu...þangað til ég sá hann ganga á 8 cm hælum. Mjög vel.
Og ég alveg, au Gaur!

Allt á einum stað

Álnavörubúðin í Hveragerði er verslun sem fólk ætti ekki að láta fram hjá sér fara.
Þar færðu allt sem hugurinn girnist á einum stað. Allt og meira til.

Sveitaskrepp

Laugardagsbíltúr í sveitina til vinafólks.
Nýbökuð kryddkaka, spjall,fyrirmyndarbræður og sýnishorn af öllum tilbrigðum af veðri á sama deginum.

Grábrúngrænt...

...í bland við smá rauðan og appelsínugulan.
Í gær var þoka, hlýtt og úði. Tilvalið í eins og hálfs tíma gönguhlaupahjólaferð, fannst mér. Tilvalið alveg þangað til u.þ.b. 10 mínútum áður en henni lauk.
Í dag fannst mér vorið vera komið..þangað til mér finnst annað.
Í dag var vor og í dag er ég Þorsteinn Joð.

Madre mia!

Ég hef minnst á það áður að hús móður minnar er fullt af fjársjóðum.
Eitt af mínu uppáhalds eru skúffurnar sem geyma allar gömlu myndirnar sem einhverra hluta vegna hafa ekki komist í albúm. Meðal þeirra eru slidesmyndir í tuga ef ekki hundraðatali.
Það er til svona tæki, eins og pínulítið sjónvarp til að skoða þær í en það vantar eitthvað í það svo ég fékk ekkert ljós. Í staðinn tók ég myndir af myndunum í gegnum pínulítið gat á minna tæki svo litirnir og gæðin skila sér ekki nógu vel... þær eru hundrað sinnum betri í raunveruleikanum.
Ég hafði ekki skoðað þær í langan tíma en þær hitta mig alltaf beint í hjartastað.
Og þó að ég hafi ekki verið nálægt því að vera fædd þegar þær voru teknar, langar mig að hoppa inn á nánast hverja einustu.